Η υπόθεση της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών στο όρος Πάστρα των Ερυθρών (Κριεκούκι) είναι περισσότερο σημαντική απ’ όσο δείχνει. Περιορισμένη στα στενά όρια του Δήμου Μάνδρας- Ειδυλλίας φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, μια δικαστική αντιδικία ανάμεσα στο Δήμο και στη Μονή Προφήτη Ηλία. Κι όμως έχει τεράστιες προεκτάσεις για να αποτελεί μια τυπική δικαστική διένεξη.
Πρώτα-πρώτα γιατί εγείρονται υποψίες ότι η ανασύσταση της Ιερά Μονής, που είχε εγκαταλειφθεί επί χρόνια, αποτελεί μέρος της μεθόδευσης για την εγκατάσταση του συστήματος φωτοβολταϊκών στην Πάστρα.
Δεύτερον γιατί είναι σχεδόν απίθανο να προχώρησε η Μονή στην εκμίσθωση της έκτασης στην γερμανικών συμφερόντων εταιρία, χωρίς της άδεια του Μητροπολιτικού Συμβουλίου Μεγάρων και Σαλαμίνος. Αν, όντως, έχει χορηγήσει άδεια το Μητροπολιτικό Συμβούλιο, τότε ο πραγματικός αντίδικος είναι η Μητρόπολη.
Στην περίπτωση αυτή, η Μητρόπολη θα πρέπει να εξηγήσει στο ποίμνιό της γιατί επιμένει σε μια υπόθεση που καταφανέστατα βλάπτει την τοπική οικονομία και θίγει το περιβάλλον. Πολύ περισσότερο όταν ο Δήμος ισχυρίζεται ότι πρόκειται για δημοτική έκταση και μάλιστα εμφανίζει κτηματολογικό διάγραμμα του 1956.
Αλλά πέραν του ιδιοκτησιακού, η Μητρόπολη καλείται να απαντήσει αν ο ρόλος της Εκκλησίας είναι πνευματικός ή επιχειρηματικός. Γιατί ασχολείται με μπίζνες και μάλιστα αμφισβητούμενες; Και γιατί χρειάζεται έσοδα, όταν τους μισθούς των κληρικών τους πληρώνει το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο μάλιστα κλήθηκε, εσχάτως, να απολογηθεί για τις υπέρμετρες αυξήσεις στους Μητροπολίτες;
Όμως, επειδή η Μητρόπολη κωφεύει, για όλα τα παραπάνω πρέπει να τοποθετηθεί, επισήμως, η Εκκλησία της Ελλάδος, δια του αρμοδίου οργάνου της που είναι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Με ποιον τρόπο; Με ένα υπόμνημα που μπορεί να υποβληθεί από τους κατοίκους στον Αρχιεπίσκοπο με αίτημα τη σύγκλισή της. Όσο περισσότεροι το υπογράψουν, τόσο το καλύτερο.
Αν αρνηθεί να πάρει θέση στο θέμα, επικαλούμενη εκκρεμοδικία, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για μια διαφορά που έχει παραπεμφθεί στα δικαστήρια η Εκκλησία της Ελλάδος θα γίνει, αυτομάτως, αντίδικος.
Τότε, όμως, θα πάρει το ρίσκο να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, μέσα σε ένα ρευστό πολιτικό περιβάλλον και ενώ η Χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Το θέμα των σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας παραμένει ανοιχτό και πολλοί είναι εκείνοι που, ευκαιρίας δοθείσης, θα αναρωτηθούν γιατί οι ιερωμένοι πληρώνονται σαν δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά αγνοούν το, εν ευρεία εννοία, δημόσιο συμφέρον;
Να λοιπόν γιατί, πέραν των νομικών ενεργειών, η Εκκλησία θα πρέπει να αισθανθεί κοινωνική και πολιτική πίεση.
Γιατί, φωνή Λαού οργή Θεού, αλλά και γιατί, κακά τα ψέματα, κι ο Άγιος φοβέρα θέλει…